Wie is Bep Kroos?

Ik heet Elizabeth Kroos in Rotterdam, geboren op 3 februari  1945, middenin de hongerwinter. De reden waarom ik niet toen ben gedoopt, is omdat mijn moeder geen zin had om alleen naar de kerk te gaan, de Pelgrimsvaderkerk op Delfshaven. Mijn vader was met de grote razzia in november 1944 naar Duitsland getransporteerd en gedwongen tewerkgesteld. Mijn moeder wist niet of hij nog leefde. Ik was 5 maanden oud toen mijn vader lopend uit Duitsland terugkwam.

Bep_Kroos_02.jpg

Ik heb bijna 30 jaar in de zorg gewerkt. Ik ben begonnen als vakantiehulp bij de thuiszorg en door studies daar leidinggevende geworden. Allerlei nieuwe vormen van zorg ontwikkeld, zoals het opzetten van intramurale zorg voor mensen die extramuraal woonden en wijk-bejaardenverzorging. Uiteindelijk ben ik activiteitenbegeleider geworden in een zorgcentrum en verpleeghuis. Ik ben 10 jaar gespreksleider geweest in het Alzheimercafé en heb in het bestuur gezeten van de regio voor Alzheimer-Nederland en 8 jaar in de Adviesraad-Welzijn in de gemeente Hellevoetsluis. Op dit moment werk ik als vrijwilliger bij het Vakantie Bureau en begeleid vakanties voor mantelzorgers met een partner die aan dementie leiden en nog thuis wonen. Daarnaast werk ik ook als recreatiecoördinator.

Ik ben 2x getrouwd geweest en heb 2 mooie volwassen zoons waarvan er 1 in Frankrijk woont.

Waarom doe je op deze leeftijd belijdenis?

Mijn leven heeft heel wat wendingen gehad, maar sinds mijn relatie met Kees en het naar de kerk gaan, kwam bij mij een sterke behoefte dat ik belijdenis wilde doen, gedoopt worden en opgenomen wil worden in Gods armen en mij kind van hem voelen. Zodoende heb ik besloten dit in de Bethlehemkerk in Hilversum te doen, het geeft mij een vertrouwd gevoel met zoveel lieve mensen om mij heen.

Wat betekent dit voor je?

Dichter bij God betekent in gebed gaan met elkaar, met mensen die hetzelfde geloven, maar je toch de vrijheid geven jezelf te zijn.

Verandert dit je leven?

Ik denk dat het mijn leven niet zoveel zal veranderen. Ik blijf me inzetten voor diegene die een steuntje in de rug nodig hebben.

Voor wie doe je belijdenis?

Ik doe het echt voor mezelf, zodat ik mijn geloof kan belijden met wie ik liefheb (Kees).

Hoe leg je uit aan een buurman of collega dat je belijdenis doet?

Dat ligt er helemaal aan wie het is en hoe die ander daarover denkt. Ik heb het van de zomer aan mijn zoons en schoondochters vertel en zij reageerden door aan te geven dat het mijn keuze en mijn leven is.

Ik heb psychologie gestudeerd en mijn medestudenten vonden mij een

  • Een vroedvrouw die een nieuw leven ontvangt.
  • De waardin die gezelligheid wil bieden voor die wie daar behoefte aan heeft, maar het zelf heel prettig en fijn vindt zorg en liefde te geven.
  • Of ben ik de heelmeester die warme handen legt op zere plekken van de ziel, zich ontfermt over de ander.
  • Ben ik de diplomaat die observeert wat er moet gebeuren.
  • Of ben ik de priester die aan het eind van het leven een zegen geeft, zo van 'ga maar'.
  • Een dorpsoudste met veel wijsheid, die in de toekomst wil kijken, verder dan mij neus lang is.

Deze tekst met 10 schilderijen was mijn afstudeerproject. De tijd zal het leren, hoe mijn leven met mij zal gaan. Misschien zal of krijg ik de tijd van hogerhand van hem die mijn leven lief is.

 

[zie ook Doop- en belijdenisdienst]