De afgelopen dagen zijn onwerkelijk. Iedereen in Nederland zoekt opnieuw houvast en balans. En hoe we vandaag met de situatie rondom het Coronavirus omgaan, kan morgen weer heel anders zijn. Er verandert zoveel in korte tijd, dat het moeilijk is om grip te krijgen op ons leven.

Deze dag (donderdag 19 maart) hadden we ondanks alles een zeer hoopvol moment tijdens de Open Kerk. Mensen konden langskomen voor een gedeeld stil moment of gebed. Er werden teksten gelezen. Uiteraard allemaal met de nodige afstand, goed gewassen handen en voorzorgsmaatregelen, zodat het op een veilige manier gebeurde. Via kerkdienstgemist.nl kunt u dit moment terugzien en herbeleven. Ook kon men langskomen om de brief, die we als kerkenraad naar al onze gemeenteleden sturen, op te halen, om die te bezorgen. Tientallen mensen hadden zich als bezorger aangemeld en de meeste brieven zullen nu al bezorgd zijn. (De brief verschijnt later dit weekend ook op de website.)

We zijn beide ontroerd door alles wat er nu in de gemeente gebeurt. De Open Kerk van afgelopen donderdag, de mensen die zich inzetten voor het rondbrengen van de brief aan alle gemeenteleden, de initiatieven op pastoraal gebied, de vele leuke ideeën over hoe we toch met elkaar in contact kunnen blijven, de telefoontjes, de berichten en blogs die worden geschreven. En ook bemoedigend om te zien dat iedereen nu de regels van overheid en RIVM in acht neemt, om zo de zwakkeren en ouderen in onze samenleving te beschermen.

We zijn niet meer samen in één gebouw, maar toch hebben we het gevoel dat het licht van Christus in ons midden brandt. Deze crisis is – het woord is al vaak gevallen – ongekend, maar we zien ook hoe rustig, daadkrachtig onze gemeente erop reageert. Onze dank is groot en een groot compliment voor allen.

Afgelopen maandag hadden we een kerkenraadsvergadering waarin we hebben besproken hoe we samen kerk zijn in deze coronacrisis. We zaten die avond ver uit elkaar, ieder achter een eigen tafel (dus soms moesten we ons stem verheffen om verstaanbaar te zijn), maar met de brandende Paaskaars in ons midden. We lazen toen psalm 91. De psalm die ook afgelopen zondag werd gelezen in onze kerk door Jurjen Zeilstra. De eerste 2 verzen willen we u graag meegeven als een bemoediging: 

Wie in de beschutting van de Allerhoogste woont
en overnacht in de schaduw van de Ontzagwekkende,
zegt tegen de HEER: ‘Mijn toevlucht, mijn vesting,
mijn God, op u vertrouw ik.’

De psalm gaat in vers 5 en 6 zo verder:

De verschrikking van de nacht hoef je niet te vrezen,
ook de ​pijl​ niet die overdag op je afvliegt,
noch de pest die rondwaart in het donker,
noch de plaag die toeslaat midden op de dag.

Het coronavirus, de pest en de plaag, de verschrikking van vandaag, heeft ons nu allen in zijn greep. Laten we als geloofsgemeenschap elkaar blijven bemoedigen met het gedeelde geloof en vertrouwen dat – wat er ook gebeurt – we op God mogen vertrouwen, dat Hij ons zal bijstaan. Dat Zijn trouw en Zijn liefde geen einde kennen. Laten we de woorden uit het vijfde vers ter harte nemen: vreest niet! Laat niet de angst de overhand nemen.

Geloven doe je samen. We missen elkaar, we missen het om elkaar te zien, met elkaar te praten, elkaar vast te houden. Maar we laten elkaar niet los. Via telefoon, internet en op allerlei andere manieren kunnen we elkaar en de mensen om ons heen bemoedigen.


Veel sterkte en Gods zegen,
Ds. Jetty Scheurwater en Ds. Aster Abrahamsen

Foto: Werkoverleg tussen ds Jetty Scheurwaten en ds Aster Abrahamsen, deze foto is in 2019 genomen.