De film ‘The Two Popes’ schetst de laatste en voorlaatste paus op prachtige, ontroerende en grappige wijze.

Wat een prachtige, ontroerende en ook grappige film is 'The Two Popes', over de laatste en voorlaatste paus: Franciscus en Benedictus XVI.

Met 'prachtig' doel ik op de fraaie wijze waarop regisseur Fernando Meirelles de film vormgeeft: met veel vaart en tegelijk vertraging waar het nodig is, met subtiele close-ups en in fraaie kleuren. Maar hij laat vooral Anthony Hopkins (als Benedictus) en Jonathan Pryce (als Franciscus) schitteren: wat een ras-acteurs zijn dat toch!

'Ontroerend' zijn met name de dialogen tussen deze twee, volstrekt verschillende, karakters. Aanvankelijk botsen ze en begrijpen ze elkaar niet. Maar langzamerhand groeien ze naar elkaar toe en nemen elkaar uiteindelijk de biecht af. Dit is misschien wel de mooiste scène uit de film. De aanloop ernaartoe is een indrukwekkende tekening (in zwart-wit) van Franciscus' Argentijnse jaren ten tijde van het Videla-regime. Ik wist niet dat hij daarom in z'n land lange tijd verguisd is geweest.

Tegelijk zit er ook veel humor in de film. Dat begint al met een ontmoeting bij de wasbak bij de toiletten in het Vaticaan, waar Franciscus 'Dancing Queen' van Abba fluit. Benedictus denkt dat het een hymne is... En het eindigt met de scène waarbij ze samen naar de WK-finale voetbal van 2014 kijken, tussen Duitsland en Argentinië. Franciscus zit met een sjaal om z'n nek, terwijl Benedictus de geleerde heer blijft. Als een Duitse speler een beuk krijgt van een Argentijn, en het bloed van z'n hoofd druipt, vindt Benedictus de Argentijnen maar gemeen, terwijl Franciscus het maar een 'schrammetje' vindt.

In diverse recensies klonk de kritiek dat deze film te weinig aandacht besteedt aan de misstanden in de katholieke kerk. Ik deel die mening niet. Nee, dat is niet de hoofdthematiek van de film, maar het komt wel degelijk ter sprake, alsmede hoe je als kerk en kerkelijk leider hebt om te gaan met onderdrukking, corrupte en ongelijkheid. En gelukkig zijn er ook nog andere middelen om dit alles aan de orde te stellen. Dit is vooral een prachtige, ontroerende en grappige tekening van twee unieke pausen, die elkaar vinden, rond de piano, de biechtstoel én een voetbalwedstrijd.

Deze film is te bekijken op Netflix.
Auteur: ds Kees van den Burg, predikant Pauluskerk Gouda

Soms kom je op onverwachte plaatsen geloof, hoop en liefde tegen. Petrus vist de pareltjes voor u op! Tips? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..