Zondag gaat het over het licht (de eerste dag), maar ik vind het ook wel mooi om n.a.v. de eerste verzen van Genesis (In het begin ,... de aarde was woest en ledig .. de Geest Gods zweefde over de wateren) wat over schepping in het algemeen te zeggen: dat het geloof in de God de Schepper voor de bijbelschrijvers is afgeleid van het geloof in God de Bevrijder, de God van de Exodus, de uittocht, de God van de belofte. Dat hebben we nodig in deze tijd van onzekerheid, van eenzaamheid. Volhouden in vertrouwen op de God wiens macht groter is dan alle doodsheid, wiens licht sterker schijnt dan alle duisternis, ook van vandaag. En dat licht schijnt ook weer door mensen heen die naar elkaar omzien. Overigens begin ik de preek met die ruimtesonde die deze week gruis opgehaald heeft van een rotsblok in de oneindige ruimte. Dat moet wetenschappers antwoord geven op de vraag hoe het allemaal begonnen is. Maar ik vind dat de bijbel in Genesis een beter antwoord geeft - op misschien ook wel een andere vraag. Niet: hoe is het ooit toen begonnen, maar: wat is écht van belang en wezenlijk? Scheppingsgeloof is niet strijdig met wetenschap. maar met ons eigen cynisme en moedeloosheid... 

Het motto kan is dan: Volhouden in het licht dat God gemaakt heeft.