In dit Protestants Perspectief gaat scriba René de Reuver in op de huidige polariserende toon in de samenleving en het debat over de mogelijke 2G-maatregel. “Geïnspireerd door het evangelie van Jezus Christus, pleiten wij als kerk voor zorgzaamheid, voor onszelf en voor elkaar."

Hoe langer de coronapandemie duurt, hoe groter de onverdraagzaamheid wordt. De onderlinge saamhorigheid van het begin van de pandemie is grotendeels verdampt. Dat er geen kant-en-klare antwoorden zijn, maakt angstig en onzeker. We zijn corona-moe, irritaties lopen op en onvrede groeit. 

Virus als splijtzwam

Sterker nog: de verschillende meningen over hoe het virus te bestrijden, zijn een gevaarlijke splijtzwam geworden in onze samenleving. Ons begrip van de coronamaatregelen wordt bepaald door onze persoonlijke visie op en ervaringen met het virus. Ben je sterk en gezond, dan kijk je er anders naar dan wanneer je een zwakkere gezondheid hebt. Werk je in de zorg of in de evenementenbranche, dan kleurt dat je beeld van hoe om te gaan met het virus. Heb je iemand verloren aan corona of wacht je op een uitgestelde operatie, dan is dat allesbepalend.

Groeiend onbegrip

Ondertussen groeit het onbegrip voor mensen die zich niet laten vaccineren. Zij worden gezien als de boosdoeners, die weer nieuwe maatregelen noodzakelijk maken. Degenen die zich - om verschillende redenen - niet willen laten vaccineren voelen zich steeds meer buiten spel gezet. Over en weer is er veel onbegrip en boosheid. Meningen en verwijten vliegen over en weer. De polarisatie groeit en ons samenleven staat onder druk. 

De overheid zoekt naarstig naar middelen om de crisis te beteugelen. Gezien de complexiteit van deze epidemie is dit welhaast een onmogelijke opgave. Aan elke keuze kleven medische, ethische, psychische en economische bezwaren. Wat is wijs? Je zult hierover maar moeten beslissen ... 

2G-maatregel

Momenteel wordt er gedebatteerd over het mogelijk invoeren van de 2G-maatregel. Als kerk kunnen wij niet overzien welke maatregelen in deze huidige situatie het meest adequaat zijn. We zijn ons er wel van bewust dat de aangekondigde 2G-maatregel een heel fors middel is dat grote impact heeft op de samenleving en tegenstellingen in de samenleving aanscherpt. 

Grote aarzelingen

Wij hebben daarom grote aarzelingen bij het gebruik van de 2G-maatregel. Persoonlijke vrijheid en collectief belang botsen hier met elkaar. Persoonlijke vrijheid is een belangrijke christelijke waarde. Ieder mens is waardevol in Gods ogen. Tegelijk heeft de overheid zorg te dragen voor het welzijn van het geheel van de samenleving. Het is de verantwoordelijkheid van de overheid - maar ook van onszelf - om persoonlijke vrijheid en collectief belang niet tegenover elkaar uit te spelen. Zij dienen in balans te zijn met elkaar om goed te kunnen samenleven. 

Het invoeren van 2G- of 3G-maatregelen voor het bijwonen van een kerkdienst past niet bij de kerk. Om theologische redenen: in Gods huis is iedereen welkom, zonder een vorm van controle bij de ingang. Ook geeft de overheid aan dat het vragen om een coronatoegangsbewijs een vergaande maatregel is die alleen noodzakelijk is als anderhalve meter afstand houden onmogelijk is. 

Wat is heilzaam?

Hoe komen we de polarisatie nu te boven? Wat is heilzaam voor onze samenleving? Hoe houden we elkaar hoog? Om deze vragen draait als het gaat om heilzaam samenleven. Felle reacties en denigrerende opmerkingen helpen niet, en brengen het gesprek ook niet verder. Het gesprek staken leidt alleen maar tot kille stilte of nietszeggende conversaties. Hoe dan wel? 

Luister naar elkaar

Persoonlijke keuzevrijheid en heilzaam samenleven blijven het uitgangspunt. Luister naar elkaars angsten, drijfveren en overtuigingen, ook al botsen die met jouw eigen waarden. Onbegrip en boosheid worden namelijk niet minder als we langs elkaar heen leven, in de bubbel van ons eigen gelijk. Het is en blijft van belang om het gesprek en ook het debat in alle openheid en kwetsbaarheid met elkaar te voeren, vragen te stellen en elkaar op te zoeken in plaats van elkaar weg te zetten en te (ver)oordelen. Zoek naar wat heilzaam is voor jou, voor die ander en voor het geheel van de samenleving. 

Verdraagzaamheid

Geïnspireerd door het evangelie van Jezus Christus pleiten wij als kerk voor zorgzaamheid, voor onszelf en voor elkaar. Laten we elkaar dragen, in onderlinge verbondenheid, zonder iemand uit te sluiten. Verdraagzaamheid en respect zijn geen softe woorden maar vormen een grote uitdaging. Het roept ons op om het met elkaar uit te houden, om elkaars lasten en lastigheden te dragen. Paulus voegt hieraan toe dat we zo de wet van Christus vervullen (Galaten 6:2). Dit vraagt om een genadige houding. 

Verdraagzaamheid is ‘ver’ dragen

Dit betekent niet dat het geding om de waarheid, of het gesprek over wel of niet vaccineren uit de weg wordt gegaan, integendeel. Verdraagzaamheid daagt ons uit om de ander ‘ver’ te dragen. Dat kost veel energie. En toch worden we ertoe geroepen, omdat Gods liefde niemand afschrijft. Laten we elkaar niet uit het oog verliezen maar zoeken naar wat onze samenleving dient. In het besef dat we met elkaar verbonden zijn in het ene geloof in God, de Vader van Jezus Christus. Dat geeft vertrouwen voor onze gezamenlijke toekomst die in Gods hand is. Dit vertrouwen ontspant. Vanuit dit vertrouwen bidden we om wijsheid voor de overheid, voor de ander en voor onszelf.

 

Artikel overgenomen van de website van de Protestantse Kerk Nederland