Vorig najaar besloot PAX om een  nieuwe stappen te zetten naar een kernwapenvrije wereld. Om dat te realiseren hoopten ze voldoende, minstens 100, mensen te vinden die bereid waren een grote gift te doneren. Wij zijn al lang van mening zijn dat er twee zaken zijn die een ernstige bedreiging vormen voor de toekomst van het leven op aarde. Dat zijn de steeds sneller verlopende "opwarming van de aarde" en de "aanwezigheid van kernwapens". Die PAX oproep voldeed aan onze ideeën en, mede dankzij corona, konden wij daar ook aan voldoen. Zo kwamen wij bij de Club van 100.

In een interview met ons gaven we aan dat we in het verleden twee keer een brief ontvingen waarin ons werd verteld dat we medebezitters waren geworden van de Nobelprijs voor de Vrede. De eerste brief kregen we in 1977 van de mensenrechtenorganisatie Amnesty International, de tweede in 2017 toen ICAN de prijs keer. ICAN - The International Campaign to Abolish Nuclear Weapons, de vredesorganisatie waar PAX deel van uit maakt.

Als lid? van de Club van 100 werden we onlangs uitgenodigd om een bijeenkomst bij te wonen. Omdat Klimaat en Vrede vaak hand in hand gaan stelde ik de organisatie voor iets te mogen vertellen over de Grootouders voor het Klimaat. Dat mocht en dat gebeurde.

Aan het eind van de bijeenkomst werden we opgeroepen voor een groepsfoto. Toen we ons hadden opgesteld kwam de organisatie plotseling te voorschijn met een penning die mij werd overhandigd. De penning, een grote gouden plak, bleek te horen bij de Nobelprijd die ICAN, en dus PAX, had gekregen. Een bijzonder moment vastgelegd op de foto die Julian Fillekers van ons maakte.

Bea en Jogchum