Tropenjaren.
Zo duidde een van de collega’s de achteneenhalf jaar die ik voorzitter van deze kerkenraad ben geweest. Ik erken dat er veel is gebeurd, maar als tropenjaren heb ik het zelf nooit ervaren. We hebben veel meegemaakt en gedaan. Ik noem maar:
De ontwikkeling van het beleidsplan, waarvan de kern nog altijd ons handelen stuurt. Gastvrij, betrokken en inspirerend nog altijd ons motto koerst op 6 pijlers, o.a kerk in de buurt,
De verbouwing van deze kerk, het afscheid van Erik van Halsema, vacaturetijd met als lichtpunt de hulp van Maarten Hameete. De eerste top 2000 dienst in deze kerk. Gezamenlijke zomerdiensten met de Diependaalse kerk. Complex Beroepingswerk met als uiteindelijk resultaat de komst van Aster Abrahamsen. We werden groene kerk, moesten leren omgaan met Corona, werden geconfronteerd met de ziekte van Aster en zetten onze schouders onder het onderdak brengen van de gereformeerde kerk Loosdrecht.

Al met al best veel, maar niet van dusdanige aard dat ik er de duiding tropenjaren aan zou geven. Iedere organisatie maakt dit wel mee. Welkom in de echte wereld, zou je kunnen zeggen.

Twee thema’s die ik nog niet noemde hebben doorlopend de aandacht gekregen. Het gaat dan om
- Het intern functioneren van de kerkenraad en onze gemeente
- Het proces binnen de PgH, nu PgH 2025 genoemd

Als ik terug kijk op deze twee doorlopende onderwerpen kan ik niet anders dan vaststellen dat er in die 8,5 jaar weinig is bereikt, ondanks het feit dat hier niet alleen door mij, maar met mij door vele anderen veel tijd en energie in is gestoken. De veranderingscapaciteit van het instituut kerk blijkt gering en dat vond ik steeds ingewikkelder worden.

Wat mij betreft zouden we zeer kritisch moeten kijken naar onze kerkorde. Sluit die wel aan bij wat samenleving van kerken verwacht en bij de rol die kerken zouden moeten spelen als gemeenten van Jezus Christus? 

Daarnaast heb ik ook mijn vraagtekens bij de veranderingsbereidheid binnen de wijk en binnen de PgH in het bijzonder. We praten er veel over, bedenken vergezichten maar komen niet tot actie. Te vaak hoor ik argumenten die ook iedere verandering tegenhouden:

  • Zo doen wij dat altijd of dat hoort zo.
  • Onze geloofsbeleving is heel anders dan die van hun.
  • We moeten wel rekening houden met bijv de ouderen, de digibeten, de werkdruk van onze professionals, enz. Dus wat je nu zegt kan niet. Ik noem dat in veel gevallen denken voor anderen.
  • Het past niet meer in de agenda die is al overvol. Hoe urgent vinden we het dan?

Heel veel gemopper en te weinig geopper en misschien ook te weinig besef dat het nooit zal lukken iedereen blij te maken met een verandering, maar dat voor continuïteit van de kerk veranderingen wel noodzakelijk zijn.

Ik vraag me oprecht wel eens af:

Wat zou Jezus nou gevonden hebben van ons gemeente zijn?

Wat zou een Paulus hebben geschreven in een brief aan de gemeente van de PgH?

Ik denk dat de rebelse Jezus ons zou wijzen op het feit dat kerkorde en regels binnen de kerken niet van Hem komen, maar door ons mensen zijn bedacht. Dat de liefdevolle Jezus ons zou wijzen op het feit dat het goed is om rekening te houden met elkaar. Hij zou ons vragen door alle generaties heen in dialoog met elkaar en met oog voor elkaar de leefregels binnen de gemeente te maken. Hij zou ons voorhouden dat dat “denken voor elkaar” niet helpt. In de basis gaat om de plek die we God geven in ons leven en dat goed doen soms ook heel tegendraads kan zijn.

Ik denk dat Paulus ons zou schrijven dat we van het padje zijn en terug moeten naar de bedoeling van gemeente zijn. Saamhorigheid, dienstbaarheid en andere vruchten van de geest zou hij ons voorhouden. Hij zou het in stand houden van eigen stokpaardjes hekelen, omdat die afleiden van de kern van het geloof en het gemeente zijn.

Ik zie wel dat de tijd nu meer rijp is voor verandering dan een aantal jaren geleden. Ik weet nog dat ik voor gek werd verklaard toen ik zei dat we een PgH van scratch af aan opnieuw zouden moeten opbouwen met een passende structuur op basis van de inhoud en met waardering voor de verscheidenheid in geloofsbeleving. Niet zoek de verschillen, maar omarm de verscheidenheid.

Ik spreek dan ook de hoop uit dat in genoemde doorlopende processen de komende jaren echt stappen zullen worden gezet. En ik hoop dat ook jonge mensen betrokken willen zijn bij dit denken over de toekomst van gemeente en kerk zijn.


Gemeente zijn gaat volgens mij om ontmoeting en verbondenheid met elkaar en met God. Dat geldt voor alle mensen die tot die gemeente willen behoren.

Laten we dat voor ogen houden.
Laten we diversiteit omarmen en ruimte geven.

Laten we uitgaan van de bedoeling van de bijbelse leefregels

Laten we oog hebben voor veranderende samenleving en veranderende klimaat en ons als kerk mèt toekomst ons daartoe verhouden.


Ik wens onze predikanten en ambtsdragers veel wijsheid en Gods zegen om in de jaren die komen de kerk toekomstbestendig te maken en te houden en doe daar als gemeentelid graag aan mee.

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor het in mij gestelde vertrouwen.

Dank u wel.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

oud-voorzitter Bethlehemkerk

Deze speech, afscheidsrede, is uitgesproken door Paul-Dirk van Buuren, voorzitter kerkenraad Bethlehemkerk op zondag 4 september 2022, tijdens de zondagochtend viering in de Bethlehemkerk, waarin afscheid genomen werd van amtsdragers van de Bethlehemkerk.