De huidige tijd stelt ons voor echte uitdagingen, in onderstaande blogs beschrijven gemeenteleden hun ervaringen en geven we elkaar bemoediging. Iedere week schrijft ook een van de predikanten een blog. Wil je zelf een blog aanleveren,mail dan: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Onderaan iedere blog bestaat de mogelijk om je reactie achter te laten.

Acht puzzelstukjes per dag. Dat is het maximale aantal dat de gehandicapte meneer D. kan leggen.

Als hij zaterdag aan het eind van de middag belt om te vertellen dat hij een legpuzzel van 1000 stukjes heeft gekregen, is het eerste dat in me opkomt: wie haalt het in zijn hoofd een zwaar gehandicapte man die nog maar één hand kan bewegen, een legpuzzel met 1000 stukjes te geven? Maar dan zegt meneer D. dat hij heel veel zin heeft om die puzzel te maken. Er staat een afbeelding op van Anton Pieck. De klokkenwinkel. Het roept herinneringen op aan vroeger, de tijd dat alles beter was. Hij wordt er blij van.

Kwart voor vijf rennen we naar de Gamma. Over het parkeerterrein slingert een lang lint van wachtenden. Het is duidelijk dat we hier niet voor sluitingstijd geholpen worden. Op naar de volgende bouwmarkt. Op de zaagafdeling leggen we uit wat de bedoeling is en vragen we of er een stuk resthout is met een afmeting van 90 bij 100. Helaas heeft Marie Kondo hier ook huisgehouden. Dan maar een plaat van 3 meter kopen en op maat laten zagen. In sneltreinvaart kopen we profielen, schroeven en lijm. Net op tijd, vóór de mededeling dat de winkel gaat sluiten.

Meneer D. heeft geen tafel. We hebben nu wel een grote plaat met een opstaand randje, maar geen geschikt onderstel. ’s Avonds piekeren we tevergeefs over een oplossing die direct toepasbaar is.

De volgende ochtend. De ligging van de kamer van meneer D. maakt het mogelijk vanaf het terras de kamer in te gaan. We vertellen hem vanachter het gesloten raam dat we niet in de buurt mogen komen en dat hij op drie meter afstand in de badkamer moet gaan zitten. Hij rijdt er in zijn rolstoel langzaam maar lachend naar toe. In de kamer staat een klein koffietafeltje dat op rolstoelhoogte gebracht kan worden. We vragen hem of hij erg gehecht is aan dit tafeltje. En wat hij liever heeft: een koffietafel of een puzzeltafel waar in ieder geval voorlopig ook nog ruimte op is voor een kop koffie. Hij hoeft er niet lang over na te denken. Met de schroefboormachine schroeven we de plaat op de tafel. Tot ons grote geluk blijkt die ook een stukje te kunnen kantelen. We leggen de puzzel erop, ontsmetten alles wat we hebben aangeraakt en kijken buiten vanachter het raam hoe meneer D. voorzichtig zijn rolstoel tot onder het puzzelblad rijdt. Hij steekt zijn duim op. We kletsen nog even op veilige afstand. Dan zegt hij dat we wel mogen gaan, hij heeft zin om te puzzelen.

Bij vertrek dringt de metafoor zich vanzelf op. De klokken, de puzzelstukjes, de verlamming, het onvermogen. Maar ook de alternatieven, de dankbaarheid.

Na een paar dagen meldt meneer D. opgetogen dat het hem lukt om acht puzzelstukjes per dag te leggen.

Acht puzzelstukjes per dag. Reken niet uit wanneer het plaatje compleet is. Acht is genoeg.

Hanneke Bekker

Voor Hemelvaart schreef Bach drie cantates en een oratorium. Ik laat ze hierbij kort de revue passeren, waarbij ik een linkje geef naar een uitvoering en er enkele delen uitlicht.

Wer da gläubet und getauft wird (BWV 37).
Uitvoering door Concentus Musicus Wien o.l.v. Nikolaus Harnoncourt: https://www.youtube.com/watch?v=juZ47lhdniM 
Bijzonder hierin vind ik deel 3 ‘Herr Gott Vater, mein starker Held’, een koraal gezongen door een jongenssopraan en een alt op de melodie van Wie schön leuchtet der Morgenstern (vanaf 8:05 in deze opname). Schitterend is de basaria ‘Der Glaube schafft der Seele Flügel’ (vanaf 12:04).

Auf Christi Himmelfahrt allein (BWV 128).
Uitvoering door Amsterdam Baroque Orchestra & Choir o.l.v. Ton Koopman: 
https://www.youtube.com/watch?v=_hOcLkaw-iA 
Prachtig is de opening met trompetten, evenals deel 3 ‘Auf, auf mit hellem Schall’ (vanaf 5:00).

Gott fähret auf mit Jauchzen (BWV 43).
Uitvoering door de J.S. Bach-Stiftung o.l.v. Rudolf Lutz: 
https://www.youtube.com/watch?v=PnWyQUR7d3o
Ook hierin weer een jubelend openingskoor met trompetten. Heel mooi is de aria ‘Ich sehe schon im Geist’ met twee hobo’s (vanaf 14:24).
Het slotkoraal (vanaf 18:50) is bijzonder indrukwekkend, vooral vanaf 20:21: ‘Zieh uns dir nach, so laufen wir, / Gib uns des Glaubens Flügel! / Hilf, daß wir fliehen weit von hier / Auf Israelis Hügel! / Mein Gott! Wenn fahr ich doch dahin, / Woselbst ich ewig fröhlich bin? / Wenn wird ich vor dir stehen, / Dein Angesicht zu sehen?’.

Terzijde: ik maakte een aantal jaren geleden in Bachs geboortestad Eisenach een Kantatengottesdienst mee waarbij deze cantate BWV 43 werd uitgevoerd met een preek tussen de twee delen van de cantate, zoals in Bachs tijd, en samenzang. Dat was een onvergetelijke ervaring.

Lobet Gott in seinen Reichen. Himmelfahrts-Oratorium (BWV 11).
Uitvoering door Collegium Vocale Gent o.l.v. Philippe Herreweghe:
https://www.youtube.com/watch?v=nYhWOhd4b1E
Ook in dit oratorium horen we uitersten: een jubelend openingskoor met trompetten, maar ook een zeer ingetogen aria ‘Ach bleibe doch, mein liebstes Leben’ (6:22), de melodie gebruikte Bach ook voor het ‘Agnus Dei’ in zijn Hohe Messe (BWV 232).
Subliem is het slotkoraal (vanaf 24:30), met weer een mooie rol voor de trompetten: ‘Wenn soll es doch geschehen, / Wenn kömmt die liebe Zeit, / Daß ich ihn werde sehen / In seiner Herrlichkeit?’.

Ik hoop binnenkort nog te schrijven over Bachs cantates voor Pinksteren.
Een goede Hemelvaartsdag gewenst.

Marco Goud, organist

Iedereen worstelt in zijn of haar leven wel eens met God. Ook in mijn leven was/is dit nogal eens het geval. 

Het verhaal in de Bijbel van Jakob bij de Jabbok is daarom voor mij belangrijk. 

Er zit trouwens ook humor in dit verhaal!

Ds. Jetty Scheurwater

 

Klik hier om de vlog te bekijken en te beluisteren.

Klik hier om de vlog te bekijken en te beluisteren.