Lieve Gretel,

Misschien vind je het leuk te horen hoe het ons vergaat in de periode dat ons land in de ban is van het Coronavirus.  Je weet dat mijn lief en ik behoren tot de groep die in de media worden beschreven als de mensen die ouder zijn dan 70 jaar. Daarvoor gelden naast de algemene beperkingen van 1,5 meter afstand en kom niet in grote groepen bij elkaar, een extra beperking. Kinderen en kleinkinderen mogen niet bij ons komen, want wij horen tot de kwetsbare groep. We voelen ons niet kwetsbaar maar ja, we kunnen er niet onder uit dat we toch zo oud zijn. We houden ons aan de regels want ziek worden willen we niet, tenminste niet de corona ziekte. Het relaas wat je hoort van mensen die op de ic hebben gelegen lijkt geen reden om dat ook mee te willen maken.

Onze kinderen spreken we door de telefoon of zien we met een skype verbinding. Dat geldt ook voor onze vrienden en kennissen. Je ziet ze van achter het glas of buiten op afstand. Want buiten zijn we elke dag wel een keer. Voor onze gezondheid bewegen we elke dag. We wandelen en fietsen en rennen, ja dat lukt ook nog. Fietspaden zijn wel een probleem, met name de lui op een racefiets die het begrip 1,5 m in het algemeen niet lijken te kennen. Komen ze je tegemoet dan kun je zelf in de berm gaan staan en afstand houden, maar de lui die van achterop komen roetsen vlak langs je heen voordat jij er erg in hebt. Soms fietsen mensen naast elkaar, ook als ze je passeren... Fietsen en meten gaat blijkbaar niet samen, een groot verschil met wandelaars. Verder vullen we thuis onze tijd met de krant en klusjes die al jaren lagen te wachten.

De kerkdienst volgen we online en we drinken daarna online koffie met een aantal leden van de kerk. Zo zoomend, dat werkwoord kenden we kortgeleden nog niet, vierden we ook de verjaardag van onze schoonzus, want ook daar konden we niet naar toe. Dat nadeel had trouwens ook een voordeel want onze zus en zwager, wonend in Amerka, konden dit jaar ook meedoen. De afstand en het tijdsverschil leek opeens niet meer te bestaan en hun leven wijkt nauwelijks af van het onze. Ook daar speelt Corona een grote rol in het dagelijkse leven.

En toen overleed een oom. Hij was al oud, bijna 97 jaar. In december hoorden we dat hij snel achteruit ging, maar hij leefde daarna weer op. Toen hij later weer achteruit ging was de coronatijd aangebroken. Het verzorgingstehuis ging op slot. Bezoek werd verboden. Daar zit je dan, oud, slechthorend, slecht ziend. Alleen in eenzaamheid, achter gesloten deuren, onbereikbaar voor zijn kinderen.... Uiteindelijk werden de regels van het huis voor hem versoepeld zodat hij tenslotte toch nog af en toe één van de kinderen mocht ontvangen. Totdat hij stierf. Een afscheidsdienst met weinig aanwezigen, die wij alleen online konden volgen. Normaal zou een groot deel van de familie aanwezig zijn, een dienst in een volle kerk. Dat is dus ook corona.

We hadden eigenlijk andere plannen voor deze tijd. Ja, een aantal reisjes die we eerder hadden geboekt en die we nu moesten annuleren. Maar vooral de acties die we wilden starten. Je weet wel, wij maken al lang deel uit van een groep "Grootouders voor het Klimaat". We voeren al jaren actie bij de ingang van de Tweede Kamer door in gesprek te gaan met parlementsleden en met leden van onze regering. Uit ervaring wisten we al dat het de laatste jaren elk voorjaar steeds droog en warm was. Toeval? Verandering van klimaat? Wij kunnen dat onderscheid zelf niet maken. Maar klimaatwetenschappers hebben ons verteld dat de aarde al lang steeds warmer wordt. De gevolgen daarvan zien we regelmatig op de tv.  Niet dat we daar last van hebben, dat warme weer is best wel lekker. Maar, waarschuwen de wetenschappers, die opwarming gaat door tenzij wij, mensen, ons leven anders inrichten. Maar dat is moeilijk, tenminste dat dachten we, dat dacht vrijwel iedereen. Klimaatwetenschappers waarschuwen al lang voor de gevolgen van de opwarming. Gezondheidswetenschappers waarschuwden al lang voor een mogelijke virusuitbraak met dramatische gevolgen. Twee boodschappers met slecht nieuws, angstaanjagers. Daar kun je beter niet naar luisteren. Hoorden we dat ook niet tijdens het leven van Jona en Jeremia?

Die gezondheidswetenschappers lijken gelijk te hebben. Het leven is opeens niet meer zo leuk. Het blijkt dat we ons in zeer korte tijd toch kunnen aanpassen en ons leven anders kunnen inrichten. Het is blijkbaar toch niet zo moeilijk als we een paar maanden geleden nog dachten? Is dat hoopgevend? Luisteren we straks toch naar de klimaatwetenschappers? Luisteren we toch naar hun voorspellingen? Denken we toch wat beter aan de gevolgen van de opwarming? Willen we dat meemaken?

Mijn lief en ik hebben geluk, wij zijn al oud genoeg. Maar hoe zit dat met onze kinderen en onze kleinkinderen? Of beter gezegd met alle nu nog kleine kinderen? Bestaat onze nalatenschap uit een aarde die deels onleefbaar wordt? Willen we dat zij dat mee gaan maken?

Wij willen dat niet. Daarom hebben we ons verenigd met de groep "Grootouders voor het Klimaat". Wij willen onze zorg voor de toekomst kenbaar maken. Niet alleen in Den Haag, maar ook in Hilversum. Niet alleen wij, maar ook een aantal andere Hilversummers die ons doel delen.

Daarom waren we al een tijdje op zoek naar een bakfiets, totdat we begin maart daarin slaagden. In Bussum bleek een fiets te koop voor een prijs waar we mee konden leven. Na aankoop fietsten we de bakfiets vandaar naar Hilversum. We tuigden de fiets op zodat hij geschikt werd voor ons doel. We maakten een afspraak met de gemeente en waren klaar om op pad te gaan. Het resultaat legden we vast in een foto.

En toen kwam corona en het verbod om samen te komen.

Wat gaan we nu doen? Niets? Wachten we totdat de coronacrisis voorbij is? Willen we dat? Hebben we daarvoor de tijd terwijl de aarde elke dag weer een beetje warmer wordt?

Wat vind jij Gretel ? Heb jij een goed advies? We horen het graag van je.

Liefs, je vrienden Bea & Jogchum

nb. Andere grootouders, die we altijd treffen in Den Haag, hebben we de afgelopen tijd per zoom ontmoet want ook in Den Haag kunnen we niet samenkomen en reizen met de trein is ook taboe.

Plaats reactie