Ruim 42 jaar geleden bezocht ik een oude dame in het ziekenhuis. Na een op zich simpele operatie kreeg ze te maken met meerdere infecties en inmiddels lag ze er al bijna een half jaar. Ze had de moed verloren. En wat ze nog het ergste vond was dat ze niet meer kon bidden. Ze was het vertrouwen in God kwijt geraakt.  Ze voelde zich door Hem verlaten.

Ik was nog jong. Wat moest ik zeggen? Ineens schoten die kruiswoorden van Jezus mij te binnen: “God mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?”. Met schroom nam ik die woorden in de mond. Tot mijn verrassing zei ze: ”Dat zal ik vanavond voor het slapen gaan, bidden.” De volgende dag vertelde ze mij onder tranen, dat ze het had gedaan, dat ze die kruiswoorden in haar mond had genomen en dat ze zich voor het eerst weer gehoord voelde. Haar lijden was niet minder geworden, maar zij wist zich in haar verlatenheid niet meer alleen!

Jezus aan het kruis was haar lot komen delen.

Lees meer>>